விஜயநகர அரசின் அரண்மனையில் கிருஷ்ணதேவராயர் அமர்ந்திருந்தார். அவரது அவையில் நகைச்சுவை வீரர் தெனாலி ராமன் இருந்தார். ராமன் மட்டும் அல்ல — அவனது புத்திசாலித்தனம் எல்லோரையும் திரும்ப திரும்ப யோசிக்க வைக்கும்.
பிரச்சினை என்ன?
அரண்மனைக்கு அருகில் ஒரு பெரிய மாமரம் இருந்தது. அம்மரத்தின் நிழலில் ஒரு சோம்பேறி கோபாலன் என்பவன் தினமும் படுத்திருப்பான். வேலை செய்யமாட்டான், முயற்சி எடுக்கமாட்டான். ஆனால் யாராவது அந்த மரத்தடிக்கு வந்தால், "இது என் இடம், போங்க!" என்று கத்துவான்.
மக்கள் அரசரிடம் முறையிட்டனர். "இந்த கோபாலனால் எங்களுக்கு மிகவும் தொந்திரவு, மன்னா."
அரசர் தெனாலி ராமனை அழைத்தார். "ராமா, இந்த சோம்பேறிக்கு புத்தி சொல்லு. ஆனால் அடிக்கவோ, திட்டவோ கூடாது."
ராமனின் திட்டம்
அடுத்த நாள் காலை ராமன் கோபாலனிடம் சென்றான். "கோபாலா, இந்த மாமரம் உன்னோட தானே?"
"ஆமா, என்னோட தான்!" என்று கோபாலன் கொக்கரித்தான்.
"அப்போ இந்த மரத்தோட தண்ணீர் பாய்ச்சி, உரம் போட்டு பராமரிக்கணும் இல்லையா? அரசர் ஆணை — மரம் வளர்க்கிறவன் கஷ்டப்படணும், இல்லன்னா வரி கட்டணும்."
கோபாலன் கலங்கினான். "அட, மரம் என்னோட இல்லை! அந்த நிழல் மட்டும் என்னோட!" என்று சொன்னான்.
ராமன் சிரித்தான். "அப்போ நிழல் வேணும், மரம் வேண்டாமா? சரி, நிழலை மட்டும் வாடகைக்கு குடுக்கிறோம். தினமும் ஒரு பணம் கட்டு."
"எதுவும் இலவசமில்லை — சோம்பல் என்பது வாழ்க்கையிலிருந்து வாடகை பெற்றுக்கொள்வது."
முடிவு என்ன ஆனது?
கோபாலன் வாடகை கட்ட முடியாமல் திணறினான். கடைசியில் வேலை தேடச் சென்றான். அரண்மனையில் சிரிப்பொலி எழுந்தது. அரசரும் ராமனையும் பாராட்டினார்.
தெனாலி ராமன் கதைகளின் சிறப்பு
- புத்திசாலித்தனம் — வலிமை இல்லாமலும் அறிவால் வெல்லலாம் என்பதை காட்டுகின்றன.
- நகைச்சுவை — கடுமையான நீதியை சிரிக்க வைத்தே சொல்கின்றன.
- சமூக விழிப்புணர்வு — சோம்பல், அன்யாயம், செருக்கு — இவற்றை வேடிக்கையாக அம்பலப்படுத்துகின்றன.
- குழந்தைகளுக்கு ஏற்றது — எளிய மொழியில் ஆழமான பாடம்.
தமிழ் நகைச்சுவை மரபு
தமிழ் இலக்கியத்தில் நகைச்சுவை என்பது வெறும் சிரிப்புக்காக மட்டுமல்ல. அது சமூகத்தை கண்ணாடி பிடித்து காட்டுகிறது. தெனாலி ராமன் கதைகள் இந்த மரபின் மிக அருமையான வெளிப்பாடு. ஒவ்வொரு கதையிலும் ஒரு புத்திசாலியும் ஒரு சோம்பேறியோ பேராசைக்காரனோ இருப்பர். முடிவில் புத்திசாலி வெல்வான் — ஆனால் சிரிப்புடன்!
]]>